Ege’nin parlayan yıldızı Muğla, Bodrum, Marmaris ve Fethiye gibi dünyaca ünlü turistik ilçeleriyle tanınırken; yapılan son sosyoekonomik analizler, şehrin göz ardı edilen bir gerçeğini ortaya çıkardı. Muğla’nın bazı ilçeleri, gelir düzeyi, istihdam olanakları ve yaşam standartları bakımından Türkiye ortalamasının oldukça altında kalıyor. İşte “cennet” olarak anılan bu şehirde, ekonomik sıkıntıların gölgesinde yaşayan ilçeler...
1. Kavaklıdere
Muğla’nın en küçük ve en az bilinen ilçelerinden biri olan Kavaklıdere, düşük nüfusu ve sanayi eksikliğiyle listenin başında yer alıyor. Tarıma dayalı ekonomik yapısı ve genç nüfusun göç etmesiyle birlikte ilçede ciddi bir gelir düşüklüğü göze çarpıyor. İlçede kişi başına düşen gelir, Muğla ortalamasının oldukça altında.
2. Seydikemer
Fethiye’den ayrılarak ilçe statüsüne kavuşan Seydikemer, geniş bir coğrafyaya sahip olmasına rağmen ekonomik çeşitlilikten yoksun. Tarım ve hayvancılıkla geçinen halkın büyük kısmı, yeterli destek alamadığından yoksulluk sınırının altında yaşıyor. Gençlerin çoğu, iş bulmak için büyük şehirlere göç ediyor.
3. Köyceğiz
Turizm potansiyeli bulunsa da yeterince değerlendirilemeyen Köyceğiz, son yıllarda ekonomik olarak duraklama dönemine girdi. Pandemi sonrası turizmde yaşanan düşüş, ilçede birçok işletmenin kapanmasına ve gelir kaybına yol açtı. Bu da ilçeyi yoksulluk sıralamasında üst sıralara taşıdı.
4. Yatağan
Yatağan, sanayi geçmişine rağmen yeni yatırımların gelmemesi ve gençlerin ilçeyi terk etmesi nedeniyle ekonomik daralma yaşayan bölgelerden biri. Termik santral ile anılsa da, ilçe genelinde gelir dağılımı dengesizliği ve işsizlik dikkat çekiyor.
