Antalya ili Kepez ilçesi Şelale Mahallesinde, 21. Cadde üzerinde yer alan Güllü Bekir Sarnıcı, göçebe Yörükler, yolcular ve mahalle halkı için bir dönem hayati önem taşımıştır. Halk arasında aynı adla anılan yapı, günümüzde işlevini yitirmiş olsa da kentin kültürel belleğinde önemli bir iz bırakmıştır.
Beşik çatılı ve dikdörtgen planlı olarak inşa edilen sarnıcın, yuvarlak kemerli bir giriş kapısı bulunur. Kapının sol tarafında su kabı için yapılmış bir niş dikkat çeker. Yapıda herhangi bir kitabe bulunmaz. Sarnıcın, Varsaklı bir Yörük olan Güllü Bekir tarafından inşa edildiği bilinmektedir. Sade yapısı, tipik bir su toplama birimi olarak Anadolu göç kültürünün somut örneklerinden biridir.
Güllü Bekir Sarnıcı, yalnızca bir su deposu değil, aynı zamanda Yörüklerin göç yollarında konakladığı duraklardan biri olmuştur. Pazar alışverişi veya resmi işler için şehir merkezine yol alan halk, güzergâh üzerindeki bu sarnıçlarda su ihtiyaçlarını karşılamıştır. Aynı yol üzerinde Sütçüler’deki Yedi Kuyular, Kadınlar Sarnıcı, Çifte Sarnıçlar, Zeytinli Sarnıcı ve Kırdı Sarnıcı gibi yapılar da bulunmakta, göçer yaşamın suyla olan kopmaz bağını göstermektedir.
Her ne kadar günümüzde kullanılmasa da Güllü Bekir Sarnıcı, Antalya Yörük kültürünün izlerini taşıyan bir miras niteliği taşımaktadır. Hem mimari sadeliği hem de göçer yaşamla kurduğu bağ ile dikkat çeken bu yapı, Anadolu’nun su kültürünü anlamak açısından önemli bir örnek olarak korunması gereken değerler arasındadır.