Adana’da 2025 yılına ilişkin sosyoekonomik seviye verilerinin açıklanmasıyla birlikte kentteki ilçeler arasındaki gelir, eğitim ve yaşam koşullarına bağlı farklılıklar yeniden gündeme taşındı. Yapılan değerlendirmelerde, kent genelinde ortaya çıkan tablo, Adana’nın sosyoekonomik olarak Türkiye ortalamasının bir miktar gerisinde yer aldığını gösterdi.
Açıklanan verilere göre Adana’nın ortalama sosyoekonomik skorunun 129 düzeyinde kalması, kentteki gelişmişlik farklarının daha geniş bir çerçevede ele alınması gerektiğini ortaya koydu. Uzmanlar, Adana’nın bazı bölgelerinde istihdam olanaklarının sınırlı olmasının ve eğitim düzeyinin istenen seviyede olmamasının bu tabloyu etkilediğini ifade ediyor.
Fekenin SES Skorunun Düşük Olmasının Nedenleri
Açıklanan verilere göre Feke, kentin ve ülkenin en düşük sosyoekonomik skoruna sahip ilçesi olarak kayıtlara geçti. İlçenin 102 puanlık skoru, sosyal yaşamdan ekonomik hareketliliğe kadar birçok alanda dezavantajlı bir profil çizdi. Feke’de tarım ve hayvancılığın ekonomide baskın bir yer tutması, buna karşılık sanayi ve ticaret alanında gelişmenin sınırlı olması, ilçenin genel refah seviyesini olumsuz etkileyen sebepler arasında gösteriliyor.
Buna ek olarak, coğrafi şartların zorluğu nedeniyle ulaşımın diğer ilçelere kıyasla daha kısıtlı olması, ekonomik faaliyetlerin çeşitlenmesini zorlaştırıyor. Bu durum, iş imkânlarının gelişmemesine ve gelir seviyesinin düşük kalmasına yol açıyor.
İmamolu ve Karataşın Sosyoekonomik Açığı
Feke’nin ardında yer alan İmamoğlu ve Karataş da düşük sosyoekonomik skorlarıyla dikkat çekti. Açıklanan ölçümlerde İmamoğlu’nun 107, Karataş’ın ise benzer bir seviyede yer aldığı ifade edildi. Bu ilçelerdeki ekonomik hareketliliğin sınırlı olması, genç nüfusun büyük kısmının iş olanaklarının daha fazla olduğu merkez ilçelere yönelmesine neden oluyor.
Karataş’ın turizm potansiyeline sahip olmasına rağmen yatırımların istenilen düzeye ulaşmaması, ilçenin sosyoekonomik seviyesinin yükselmesini engelleyen etkenler arasında değerlendiriliyor. İmamoğlu’nda ise tarımın ağırlıklı oluşu, gelir kaynaklarının çeşitlenememesine ve ilçenin ekonomik büyümesinin yavaşlamasına yol açıyor.
İlçeler Arasındaki Farklılıkların Temel Dinamikleri
Adana’daki ilçeler arasında belirginleşen sosyoekonomik farklar, yalnızca ekonomik verilerle açıklanabilecek bir durumdan daha geniş bir yapıya işaret ediyor. Eğitim seviyesindeki farklılıklar, sağlık hizmetlerine erişimin değişkenliği ve kentleşme oranlarındaki eşitsizlikler, ilçeler arasındaki SES skorlarını etkileyen temel unsurlar arasında yer alıyor.
Özellikle kırsal ilçelerde yaşayan halkın eğitim ve sağlık hizmetlerine erişimde zorluk yaşaması, uzun vadede gelir seviyelerini de etkiliyor. Gelişmiş ilçelerdeki sanayi, ticaret ve hizmet sektörlerinin sunduğu geniş istihdam alanları, yaşam standartlarını yukarı çekerken, bu imkânların sınırlı olduğu bölgelerde refah seviyesi aynı hızda yükselmiyor.
Adananın Sosyoekonomik Dağılımında Gelecek Beklentileri
Açıklanan veriler, Adana’nın sosyoekonomik yapısındaki eşitsizliklerin devam ettiğini gösterse de kentte yürütülen yatırımlar ve projelerin gelecekte bu tablo üzerinde etkili olabileceği değerlendiriliyor. Özellikle ulaşım, eğitim ve istihdam odaklı çalışmaların kırsal ilçelerde sosyoekonomik seviyeyi yükseltmesi bekleniyor.
Kent yönetimi ve ilgili kurumların destek projelerini genişletmesi durumunda, düşük skorlarla öne çıkan ilçelerin yaşam standartlarında uzun vadeli iyileşmeler yaşanabileceği belirtiliyor. Adana’nın genel ortalamasının yükselmesi için ilçeler arasındaki dengenin sağlanması, uzmanlara göre kentin ekonomik ve sosyal gelişimi açısından kritik bir önem taşıyor.
